جوابیه معاونت امور زنان به نقد سخنان انسیه خزعلی : همه ما شیر یا شکر بودیم و با سختکوشی بستنی شدیم

معاونت امور زنان و خانواده ریاست جمهوری: همه‌ی ما در ابتدای ورود به هر رشته‌ی تخصصی و حرفه ای، یا شِکَر بودیم، یا شیر یا... و با گذراندن فرآیندهای لازم و کسب مهارت های ضروری در کارخانه ی سخت کوشی و تلاش تبدیل به بستنی شدیم.

معاونت امور زنان و خانواده ریاست جمهوری در واکنش به یادداشت منتشر شده در عصرایران با تیتر :خانم خزعلی ، سینما دستگاه بستنی سازی نیست " به قلم نهال موسوی، این جوابیه را ارسال کرد:

آنچه در رسانه شما منتشر شده تکیه و تمرکز بر کلام تحریف شده ای است که سخن صحیح آن در توئیت خانم دکتر خزعلی وجود داشته و اگر به آن توجه می‌فرمودید شبهات شما مرتفع می‌گردید.

معاونت امور زنان و خانواده به عنوان یکی از حامیان توانمندی ها و استعدادهای بانوانِ این کشور، بر اساس نقش ستادی خود موظف است از استعدادهای بانوان در حوزه های گوناگون حمایت کرده و در مقامِ تسهیل‌گر؛ بستر و ظرفیت های متناسب با آن استعدادها را فراهم سازد.

در حوزه‌های علمیه همچون سایر عرصه‌ها با بانوانی مواجه هستیم که در کنار توانمندی‌های علمی، دارای رزومه های فرهنگی و هنری قابل قبولی هستند. آیا حمایت از این افراد در قالبِ فراهم سازی بستری که بتوانند رزومه‌ی علمی-مهارتی خود را در حوزه های فرهنگی ارائه نمایند تا مورد ارزیابی تخصصی قرارگیرد و در صورت وجود استعداد آموزش ببیند، به معنای ورود غیرتخصصی و بدون آموزش آنان به عرصه ی سینما است؟!

همانطور که می‌دانید شاعری، هنرمندی، ورزشکاری و برخی دیگر از مهارت‌ها نیاز به استعداد ویژه دارد و البته با آموزش و پشتیبانی تقویت می‌شود و وظیفه مسئولان است که این استعدادها را در هر قشر و صنفی شناسایی و پرورش دهند.

سؤال اینجاست که آیا اینکه سینما نیز مانند سایر حوزه های علمی و فرهنگی دارای لوازم و پیچیدگی های خاص خودش می باشد، منافاتی با حمایت از استعدادها در این حوزه دارد؟ به نظر می رسد برخی سینما را منحصر به قشر خاصی می‌دانند که وقتی سخن از فراخوان و ارزیابی استعدادها به میان می‌آید، معترض می گردند. در حالی که باید اعتراض کرد که چرا این استعدادها به خوبی شناسایی و پشتیبانی نمی‌شود و صاحبان این صنف در صدد پرورش ظرفیت های جوان این کشور برنمی آیند.

در جلسه‌ی بانوان طلبه، صحبت از توانمندی ایشان در عرصه های فیلم‌نامه نویسی، تهیه کنندگی، کارگردانی و تربیت بازیگر؛ نه بازیگری به میان آمد. معاونت در جایگاه سیاستگذاری، برنامه ریزی و هماهنگی در حوزه‌ی بانوان در نقش تسهیـل گر چه وظیفه ای در قبال طرحِ این مـدعا دارد؟ آیا جز این است که اگر نسبت به این انگیزه های خوب بی تفاوتی به خرج داده می شد، همین رسانه ها فغان می کردند که استعدادهای جوانان به دلیل عدم حمایت مسئولان نابود می شود؟

آیا کسی وعده داده که بیایید بدون تخصص، بدون فراگیری، بدونِ کسب مهارت های لازم، مستقیما وارد حوزه ی سینما شوید؟ یا باید معاونت بر اساس تکلیفِ دستگاهی خود، با فراهم سازی بستر مناسب، جهت ارائه و اعلامِ‌ توانمندی ها و هماهنگی با سایر دستگاه‌ها و موسساتِ متولی؛ ایفا کننده‌ی نقشِ مؤثر خود جهتِ شکوفایی توان بانوان این مرز و بوم، و حمایتگر و پشتیبان جوانان باشد.

بابِ‌ورود به عرصه های گوناگون سینما همچون سایر حوزه های هنری؛ به روی همگان باز است، اما ملاکِ ورود به این حوزه همچون سایر حوزه‌ها تنها یک چیز است و آن هم تخصص و توانمندی افراد مبتنی بر ارزش‌های اخلاقی و تعهد حرفه ای، فارغ از تعلقِ ایشان به صنف و رشته ی خاصی است .

همه‌ی ما در ابتدای ورود به هر رشته‌ی تخصصی و حرفه ای، یا شِکَر بودیم، یا شیر یا... و با گذراندن فرآیندهای لازم و کسب مهارت های ضروری در کارخانه ی سخت کوشی و تلاش تبدیل به بستنی شدیم.

قطعاً معاونت نقش شتاب دهنده و پشتیبانی را دارد و حلقه واسطی است که جوانان را به دستگاه‌های تخصصی وصل می‌کند و نه تنها عدّه و عُدّه تربیت چنین هنرمندانی را ندارد که با توجه به ستادی بودن این دستگاه، وظیفه اجرایی ندارد و تنها حمایتگر و مشوق این عزیزان بوده و پشتیبان ظرفیت‌های جوان و نوجوانان است.
نگرانی نویسنده محترم هم هیچ موردی ندارد و حمایت‌های معاونت همانطور که در توییت خانم دکتر خزعلی آمده، شامل همه اقشار بوده و عمدتاً حمایت معنوی است.

در پایان متذکر می شود که به دلیل قدردانی از این هنر تاثیرگذار است که پویا شدن، مردمی بودن و بهره‌گیری از همه علایق و استعدادها، بدون نگاه انحصاری مورد توجه معاونت قرار می گیرد و قطعاً آثار فاخر سینمای ایران نه تنها موجب افتخار است که در سطح بین‌الملل نیز نشان توانمندی این کشور است و خیلی از مردم دنیا، ایران را با فیلم‌های حضرت یوسف و حضرت مریم می‌شناسند و این بیانگر تأثیر آمیختگی هنر با فرهنگ، دین و علایق مردم در نفوذ و یافتن پایگاه مردمی است.