طبیعت‌گردها! لطفا لحظه‌های ناب‌تان را به اشتراک نگذارید

طبیعت‌گردان از لحظات خوشی که دارند، از پختن املت در تابه‌های روییِ قهوه‌خانه‌ای، از بغل کردن مه، از لمس کردن اسب‌ها، از پای خود بر روی سنگ‌ریزه‌های آب زلال چشمه‌ عکس و ویدئو می‌گیرند و آنرا در اینستاگرام منتشر می‌کنند.

عصر ایران؛ فردین علیخواه (گروه جامعه‌شناسی دانشگاه گیلان)- ابتدا طبیعت‌گردان حرفه‌ای و نیمه‌حرفه‌ای در جایی از طبیعت کمپینگ می‌زنند.

آنان از لحظات خوشی که دارند، از پختن املت در تابه‌های روییِ قهوه‌خانه‌ای، از بغل کردن مه، از لمس کردن اسب‌ها، از پای خود روی سنگ‌ریزه‌های آب زلال چشمه‌ عکس و ویدئو می‌گیرند و آنرا در اینستاگرام منتشر می‌کنند.

بعد دوستان‌شان عکس‌ها و ویدئو‌ها را می‌بینند و بعضی از آن‌ها آدرس دقیق آن محل را می‌پرسند و یا لوکیشن محل را درخواست می‌کنند.

به تدریج دیگران هم به آن منطقه بکر در طبیعت می‌آیند.

کم کم تعداد علاقه‌مندان و بازدیدکنندگان بیشتر و بیشتر می‌شود و گروه‌گروه می‌آیند.

برخی از محلی‌ها به تدریج به این رفت و آمد‌ها توجه می‌کنند و به فکر کسب درآمد از این افراد می‌افتند.

آهسته آهسته در مجاورت همان محل بکر و همان چشمه زلال، خدماتی نظیر بلالِ کبابی توسط محلی‌ها عرضه می‌شود.

تعداد گردشگران(در کنار طبیعت‌گردان) بیشتر و بیشتر می‌شود.

عرضه خدمات گوناگون در منطقه افزایش می‌یابد و برخی از محلی‌ها که ساکن شهر هستند و زبر و زرنگ‌ترند نیز به منطقه می‌آیند و تلاش می‌کنند خدماتی به گردشگران ارائه دهند و درآمدی کسب کنند. آلاچیق‌ها، قلیان و کباب، و دود کباب می‌آید.

به تدریج روستا‌های نزدیک به آن مناطق بکر، اتاق‌هایی به گردشگران اجاره می‌دهند.

برخی از گردشگران با خودشان می‌گویند چرا در اینجا اقامتگاهی اختصاصی و شخصی نداشته باشیم؟ ما که پول داریم نباید در عذاب باشیم.

گروه اخیر با برخی محلی‌ها در این خصوص گفتگو می‌کنند. آنان زمین می‌خرند و شروع می‌کنند به ساختن! قبل از ساختن، ساخت و پاخت می‌کنند با بعضی‌ها البته!

وقتی ویلا‌هایشان آماده می‌شود اقوام و دوستان خود را دعوت می‌کنند.

به تدریج توجه محلی‌ها به معامله ویلا و زمین جلب می‌شود. در محل بنگاه املاک ساخته می‌شود.

گردشگران بیشتر و بیشتری می‌آیند و این در حالی است که دیگر خبری از آن کوهنوردان و طبیعت‌گردان نیست چون از نظر آنان دیگر منطقه بکر نیست و همه می‌آیند به آنجا! آنان در جستجوی طبیعت بکر دیگری هستند. به محض آنکه جایی دم‌دستی و برای عموم دسترس‌پذیر می‌شود آنان مقصد خود را تغییر می‌دهند.

گروه اخیر طبیعت بکر دیگری می‌یابند.

آنان از لحظات خوشی که دارند، از پختن املت در تابه‌های روییِ قهوه‌خانه‌ای، از بغل کردن مه، از لمس کردن اسب‌ها، از پای خود بر روی سنگ‌ریزه‌های آب زلال چشمه‌ عکس و ویدئو می‌گیرند و آنرا در اینستاگرام منتشر می‌کنند.

و این چرخه تا محو همه چشمه‌های زلال ادامه دارد.