کی بود؟ کی بود؟ من نبودم ، من که "دروغ زن" نبودم!

عصرایران - مسائل پیش آمده در این روزها مرا یاد داستانکی می اندازد:

دو نفر با هم وارد مطب روانپزشکی می شوند، یکی از آنها که قبلا مریض بوده و روانپزشک را می شناسد می گوید: دکتر جون این پسر عمه منه از شهرستان آوردمش، با توجه به اینکه من از سایه سر شما حالم خیلی بهتر شده خانواده اش خواهش کردن اونو بیارم پیشتون تا یه فکری به حالش بکنین،دیونه س...

نفر دوم سراسیمه به دکتر می گوید:
آقای دکتر دروغ میگه، داییم گفت حالش خوب نشده می ترسید تنها بفرستدش، از من خواست که باهاش بیام...

نفر اول: مشکلش همینه، تو همه چی خودشو جای کس دیگه میذاره، الان اگه من بخوام کفش بخرم اون میره و کفشها رو پاش می کنه و فکر می کنه اون اومده کفش بخره، نمی خواد قبول کنه مشکل روانی داره، فکر می کنه هر کس بیاد پیش شما دیونه س...

نفر دوم: دروغ میگه روانی، اتفاقا خودش اینطوریه حالا که به من گفتن بیارمش پیش شما فکر می کنه قراره اون منو بیاره پیش شما، مرتیکه دیونه ببین چه بازیمون میده...

و این داستان ادامه دارد هر دو فکر می کنن طرف مقابل مریضه و خودش سالم.

ادعای آکسیوس درباره مذاکرات محرمانه آمریکا با نوه «رائول کاسترو»

تماشاخانه

حال دل؟ «خون شد و دم به دم  از مژه می‌چکانمش» / یاد جانباختگان دی ماه خونین با شعر سعدی و ابتهاج و صدای شجریان

دو دقیقه از سینمای ناب داریوش مهرجویی ؛ چگونه سوگ فردی، دسته جمعی می‌شود (تماشا کنید)

فیلم های دیگر