قورباغه در شیر؛ یک سنت روسی و راز علمی آن

توضیحات علمی این پدیده

سال ها بعد، علم مدرن پرده از راز این سنت برداشت. محققان کشف کردند که پوست قورباغه های قهوه ای حاوی انواع مختلفی از پپتیدها (ترکیبات پروتئینی) است که خواص ضدباکتریایی و ضدقارچی قوی دارند. این پپتیدها به طور طبیعی از پوست قورباغه ترشح می شوند تا آن را از عفونت ها محافظت کنند.

یکی از پپتیدهای کلیدی که در پوست قورباغه قهوه ای اروپایی شناسایی شده، «بروینین ۱ تی بی» (Brevinin 1Tb) است که به دلیل خواص قدرتمند ضدباکتریایی اش شناخته می شود. گروه دیگری از پپتیدها به نام «تمپورین ها» (Temporins)، این مجموعه دفاعی ضد میکروبی را تقویت می کنند.

بر اساس یک مطالعه منتشر شده در ژانویه 2008، تمپورین ها در برابر باکتری های گرم-مثبت مانند استافیلوکوکوس اورئوس، که یک عامل بیماری زای رایج است و طیف وسیعی از عفونت ها را ایجاد می کند، بسیار مؤثر هستند.

در مجموع، محققان 76 پپتید منحصر به فرد را در پوست این قورباغه کشف کرده اند که هر کدام به یک سیستم دفاعی پیچیده کمک می کنند. برخی از این پپتیدها برای باکتری ها سمی بوده و با اختلال در عملکرد سلولی یا هدف قرار دادن و تخریب غشای آن ها، از رشد باکتری جلوگیری می کنند.

هنگامی که قورباغه در شیر قرار می گرفت، این ترکیبات وارد شیر می شدند و به عنوان یک آنتی بیوتیک طبیعی عمل می کردند. این ترکیبات با از بین بردن باکتری های عامل ترش شدن شیر، به طور قابل توجهی عمر مفید آن را افزایش می دادند. به همین دلیل، قورباغه عملاً به عنوان یک نگهدارنده طبیعی عمل می کرد.

امروزه، دانشمندان در حال بررسی این ترکیبات برای استفاده های پزشکی هستند، از جمله ساخت آنتی بیوتیک های جدید برای مبارزه با عفونت های مقاوم به درمان. این کشف نشان می دهد که بسیاری از سنت های قدیمی، هرچند عجیب، ممکن است ریشه در مشاهدات دقیق و دانش تجربی داشته باشند که علم مدرن بعدها آنها را تأیید کرده است.

اشتراک گذاری :

ناو هواپیمابری که در برابر ۱۸ تن تی‌ان‌تی دوام آورد؛ پشت‌پرده‌ی قدرت جرالد آر فورد